O’nun gidişinin üçüncü yılı….


Bugün benim biricik teyzemin ölümünün 3. yılı… Öldüğünde saatlerce ağladığım, bu satırları yazarken bile gözlerimi dolduran meleğin gidişinin üçüncü yılı… Yıllar geçse bile bende bıraktığı yara ömür boyu bitmeyecek gibi…

Her bayram mezarlığa gittiğimizde mezarının başına gelene kadar öldüğünü hatırlamaz oldum… Her sene mezarının başındaki taşta ismini görmeden öldüğünü unutur oldum… Hala öldüğünü kabullenebilmiş değilim… Sanki çıkıp gelecek melek yüzün ile tebessümü ortalığa saçacak gibisin…

Bazen her şeye küstüğüm zaman hep aklıma gelir oldun… Ben senin gözlerinden kadının ezilmişliğini gördüm… Yıkıldığını gördüm… Her şeye rağmen hayata bağlanabildiğini gördüm… Seni hasta eden kör talihe… Süründüren düzenbaz doktorlardan nefret eder oldum…

Bugün düşen her kadına yardıma koşar oldum… Senin gülemediğin her dakikayı onlara armağan etmek boynumun borcu olsun… Biliyorumki enerjim hiç bitmeyecek… Çünkü sen bulutların üstünde hep beni izliyor olacaksın ve ışığınla beni besleyeceksin…

Biliyorum bir gün buluşacağız ve takdir edeceksin… İşte o günü iple çekiyorum biriciğim…

Yeğenin…

Reklamlar

O’nun gidişinin üçüncü yılı….” üzerine bir yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s