Güneş tam nerede?

V for ISTANBUL by ~ssonmez on deviantARTBen bu gece uykuya dalacaktım. Gözlerimi kapatır kapatmaz uçacaktım. Bu diyardan göç edecektim. Bir daha bloğuma yazmayacaktım. Kararı verdiğim ilk saniyelerde aklıma gelen tek şey beni özleyen olacak mıydı? Bilmem…Sonra bir fotoğrafa rastladım. Daldım gittim. Bayıldım. Hiçbir kötülük görmemiş berrak bulutlar, eşsiz deniz, ıssız güneş. Güneş nerde demeyin. Fotoğrafa ilk bakışı attığınızda aşık olmadan önce gözleriniz hafif kapanıyor. Güneşin sayesinde…

O güneşin sahibi öyle bir insan yaratmışki.. Hayal edebiliyor, sanatıyla bizi yeniden hayata bağlıyor…

Zekiciiiim!

Günlerden bir gün iş yerinde iş güç bitmiş muhabbet eyliyoruz. Nedense konu Zeki Müren’e geldi. Ben başladım şarkılarını şakırdamaya. Patronda eski akşamcılardan olduğunu anlatıp oda birşeyler mırıldandı ve ardından bir hatırasını bizimle paylaştı.

Köylerinde sessiz sakin, kimseyle münasebeti olmadan yaşayan bir adam varmış. Zeki Müren hayranıymış. Evinde yüksek sesle dinler, köy meydanında onun şarkılarını mırıldanırmış. Köylü yalnız yaşıyan bu beyfendiyi bir türlü anlıyamazmış. Gün gelmiş beyfendi yaşlanmış yatağa düşmüş. Ziyarete gelenlerle bile konuşmamış, ağzını açmamış. Bir gün çok fenalaşmış, köylü evine toplanmış. Derken son nefesini verirken “Zekiiciiiimmm!” diye bağırmış ve tüm köyde yankılanmış.

Kahramanımızın ne ismi ne cismi hatırlanırken son nefesini verirken yaşadığı hadise köylünün ağzından hiç eksik olmamış.

Açıkçası ben bu hikayeyi dinledikten sonra biri gelip Zeki Müren’den bahsedince ilk aklıma gelen şey oluyor. Dünde blog yazarları toplantısında zekimüren.net’i açtım diyen Süleyman abi bana bu hikayeyi hatırlattı. Sitesine buradan girebilir, Zekimuren.net’i daha iyi anlamak için buradan ve site ekibine destek olmak, önerilerde bulunmak içinse buradan başlayabilirsiniz.

Ayrıca ekipdende zekimüren.net banner ve kutucukları reca ediyoruz. İyi çalışmalar..

İş Bankası Müzesi

İşten ayrılınca insanın kendine bol bol vakti oluyor. Cuma günü İş Bankası’nın fevkalade müzesine yanlışıkla yolum düştü. Kapıda -buyrun ne vardı- diye karşılansakta -kardeşim burası müze değil mi- deyip hızlıca bu polemiği atlattık. İçeride hiç kimsenin olmaması bir başka acı verici gerçek. Yoksa sadece ben mi işsizim ya da sadece ben mi öğrenciyim?

Kuruluştan günümüze kadar İş Bankasında neler olmuş, bizim için nasıl çalışmışlar gidip görebilirsiniz. Benim en çok dikkat ettiğim husus ise hazırlanan dilekçelerdeki ifadeler. Mesela her dilekçe şöyle başlıyor; Muhterem Efendimiz..

Çok muhterem efendilerimiz gidiniz görünüz.

2007′de sanatta yokt-um

Diğer yıllara nazaran sanata yer ayıramadım geçen yıl. Nedeni ise sosyal ağ sitelerine dalıp gitmemiz olsa gerek. 2008′in sanatla dolu olması dileğiyle. Bazı çalışmalar;