Sevgili günlükcüğüm ben 21 U’ya bindim. Anam ağladı. Zafer dergisindeki bir yazı aklıma geldi.
Yazıda diyorki; insan hakları bildirgesine göre -ki bunu ülkemiz kabul etmiş bulunuyor- toplu taşıma araçlarında ayakta yolculuk eden her kişinin 30 cm çapında çember kadar boşluk olmak zorundadır. Bildirgeyi kabul eden memlekitimde her yolculuğunuzda 30 cm içinize girerler. Oturanlarda bundan nasiplerini alırlar. Ayaktakiler birer birer sürtünürler. Bazen elektrik çıkar ablanın biri çıkar sapık der. Dikkatli olmak lazım.
Rüyama geri dönelim. Akepeye oy veren bir afetle evlenmişim. Nasıl yapmışım bilmiyorum ama evlenmişiz işte. Başkanınıda çok seviyor. Tutturmuş 3 çocuk yapacaz. Seni mi kırcam deyip sayıyı dörde yükseltmişim.
En ufağı daha yuvamızda biberonuyla geziniyor. Eda ablasının yanaklarından Süleyman abisinin ellerinden öper.
Diğer üç çocuk daha gelmemiş. Ben keyif çayı içiyorum. Hanım nerede çocuklar diye hesap soruyorum. Hanım oralı değil yaptım saldım çayıra havasında. Başkanı gibi.
Hepsi bir bir kapıyı çalmaya başladı. Başladılar ağlamaya sızlamaya. Aman ağlasınlar benim başımın etini yesin. Biri başımı örtücem diğeri kıçımı açıcam bir başkası memleketi ben kurtarıcam diye devlet babanın kafasını ağırtmasın. Benim başım hepsine yeter diyorum içimden.
Biri ayakta otobüse binmiş bir diğeri kapkaça uğramş öbürküsü banka soymuş. Verdiğim para az gelmiş. Bilseydim bankadan kredi çekerdim. Niye bu kadar aksiyona girmiş ki?
Hanıma şöyle sert bir bakış atıyorum. Oda bana istersen referanduma gidelim diyor. Referanduma gitsem ağlayan sızlayanlar analarına oy verecekler. Ne yapalım öldürelim mi çocukları?
Allahtan uyandım. Etrafıma baktım herşey yerli yerinde. Ama beyin fırtınası durmuş değil. Nasıl halledecez şu çocuk meselesini?
Buldum. Çözümü buldum. Diyelim ki memlekette 40 milyon evine bakması gereken fert var. Hemen 40 milyon büyükşehir belediyesi kuruyoruz. Tüm sorumlu fertlerimizi başkan yapıyoruz. Ardından hepsine birden amerikan mandacılığı şırıngası ile empozluyoruz. Artık hepsi amerikan uşağı.
Gerisi zaten kendiliğinden geliyor. Yandaş iş adamları çocuklarını amerikaya yolluyor. Çürük raporla askerlik yamıyor erkek evlatları. Akbil ile paranın bir tarafına koyuyorlar. Sıfırları atmayı unutmayın. Sonra ver elini başbakanlık. İtirazı olan mı var? Referandum yapalım.
Artık sıkış pıkış otobüs sıkıntısı yok. Tüm yollar sirenle açılacak. Bizim necmi abi altın yapmak zorunda kalmayacak. Para zaten ok gibi.
Proce düşkünü başbakanım. Nası fikir? Beğendin mi? Beğenmedin mi? Üzme beni anam durmak yok yola devam…
