Nedense son zamanlarda gerçek hayatta karşıma çıkmayan hiçkimseyi okumuyorum. Okumuyorumdan çok okuyamıyorum. İnternet camiasından eş dost ile sürekli bulaşabilme şansımın bana böyle birgetirisi oldu.
Google Reader’im yaklaşık bir aydır açılmıyor. Açmıyorum, açamıyorum. En çok sevdiğim yazarlardan Ceyhun, Ömer ile Oky‘in bloglarına artık girmiyorum, giremiyorum.
Yok yok cidden bir bunalım var. Nedeni sanırım sanal alemin kafamda yok olması. Artık herşey gerçek. Bir blogun arkasında neler dönüyor biliyorum. Yeni açılan bir web sitesini kimler programladı duyuyorum. Binlerce insana sunulmadan önce projelere fikirsel destekler sunabiliyorum.
Hayatım artık çok real. Havada uçuşan 0 1 0 1 lerin yerine artık dostlarım var. Ve maalesef bir süre sonra geriye kalan sanal herşey bir balon gibi geliyor.
Bunu kasti veya bilerek yapmıyorsun. Sanki o seni istemiyor diye beynin algılıyor. Ardından programlanıyor. Gerçek hayatta görmediğim bir kişinin twitlemeside çok yavan kalıyor. Etkisi nerede ise sıfır olabiliyor.
Ne yani sadece ben mi sorunluyum?
