2009 yılını bitirmeye az kalmışken bu yıl ile ilgili hem kişisel hem bloguma olan etkisi hakkında bilgiler vermek istiyorum. İlk olarak en çok aratılan ilk 50 kelimeyi sırasıyla veriyorum. Burada gördüğümüz üzere markafoni açık ara önde. Yine bu sene oldukça fazla viral çalışma hakkında yazı yazmışız ve meyvasını toplamışız. Diğer yandan ismimle aratılıp gelmesi ayrıca gurur verici bir husus. Çok mutlu oldum.

markafoni
fizy katy
perry
moda tasarım programı
eski sevgiliye kapak
dailymotion
tenis kursu
mor maymunlar
yeni bir iş kom
faili meçhul kıyak
herkesdinlesin
tenis kursu istanbul
you irvin penn
blaxy girls
ömer
wordpress.com
blaxy girls if you feel my love
herkes dinlesin
izlesene.com
ömer enis
markafoni davetiyesi
seyfi solukal
youporn
moda tasarım programları
markafoni davetiye
izlesene
n85
if you feel my love
samsung jet
if you
n97 video
faili meçhul kıyaklar
nokia n85
istanbul tenis kursları
gazikent ilköğretim okulu
kapak
atatürkün ölüm yıl dönümü
markafoni üyelik
ajda pekkan resmi sitesi
limango
you porn
sharon
faili mechul
line rider
yeni bir iş
2198 sayılı trafik kanunu
seçmen konuşuyor
n85 video

Friendfeed’te kaleci Enke’nin intihar haberini aldığımdan beri bu yazıyı yazmak için can atıyordum. Bu yazıda intiharın hayatımdaki yerini okuyacaksınız.

Bundan tam 12 sene önce yeni evimize taşınmıştık. Yeni yerleşmiş evimizi henüz tanımaya başlamıştık. Eski evde kalan hatıraları, çocukluğumuzu geride bırakmanın hüznünü yaşıyorduk.

Balkona çıktım, etrafa bakıyordum. Taşındığımız yerde her yer inşaattı. Bizim evimiz yeni bitmiş apartmanda 3 aile yaşıyordu. Etraflarda hiçkimse yoktu. Aşağıdan çıtırtı geldi ve baktım. Bir adamla yüzyüze geldim. Gözlerinde çok büyük bir acı vardı. İlk bakışta bunu hissedebiliyordunuz. Elinde bir sünger parçası ile bana kısaca baktıktan sonra elektrik direklerinin olduğu yere doğru gitti. Takip ettim. Karanlıkta kaybolana kadar arkasından baktım. İlk defa gördüğüm bir adam neden bende bu kadar his bıraktı anlayamamıştım.

Gittim yattım. Sabah kalktığımızda her yer polisti. Ambulanslar, savcılık araçları ve bir sürü insan elektrik direklerinin oraya toplanmıştı. Ne olduğunu sormama rağmen evdekiler bilmiyordu. Merak ettim.

Aşağı indim. Elektrik direklerinin oraya gittim. Polislere ne olduğunu sordum. İntihar vakası dediler.

Hızla olay yerine ilerledim. İlk önce dün gece gördüğüm süngeri gördüm. Tüm gece onun üstünde yatmış. Daha sonra bacaklarını ve arkadan yeleğini gördüm. Hayır o olamaz diye içim ürperdi.

Yüzünü gördüm. Gözlerini göremedim. Boynu kırılmış… Gözlerini bir daha açmamak üzere kapamıştı.

Ellerini nasıl yapmışsa arkadan bağlamış çamaşır ipi ile kendini asmış.

Neden diye saatlerce düşündüm. Bıraktığı mektupta karısını kaynanasının elinden aldığını çocuğuna bakamamış ve yakalandığı hastalık yüzünden öldüğünü yazmıştı…

Kahroldum…

Günlerce rüyama girdi… Bana niye baktın dedi? Ben çaresiz değildim.. Çocuğumun yanına gittim dedi..

Aylarca yalnız yatamadım. Kabuslarla uyandım..

Ben o gün intiharın günah olmadığına inandım. Süngeri koltuğunun altına alıp ölüme yürümek öyle kolay bir şey değil…

Ofisi paylaştığım iş arkadaşlarımdan biri var… Anlatmakla bitmez bu adam…

Yaşı 36. Bu sene iki şeyi yeni keşfetti. Hatta doya doya yaşıyor.

Birincisi video paylaşım siteleri, ikincisi aşk. Keşfettikleri sayesinde bende 35′ten önce mutlaka keşfedilmesi gerekenler maddelerine iki tane daha ekledim.

Facebook’a üye olmak istiyorum diye geldiğinde tersledim ne yapacaksın boş işler deyip… Gitmiş kaza bela üye olmuş. Daha sonra şifremi unuttum diye geldi bu sefer yardımcı oldum. Olmaz olaydım. Sabahtan akşama kadar televizyon seyreder gibi Facebook’tan video seyrediyor. Facebook ile kalmamış ardından İzlesene.com’u keşfetmiş. Belgesel seyrediyor, yeri geliyor filmlerden kısa bölümler izliyor. Yeri geliyor komedi videolarına göz atıyor. Bazen arkadaşlarını çağırıyor üç dört kişi aynı ekrana kitlenip kalıyorlar.

Bir diğer yandan bu yaşına kadar aşkı yaşayamamış. Sevdiği bir kız başkasıyla evlenmiş küsmüş hayata. Defalarca kız kardeşinin baskısı ile yeni insanlarla tanışsa bile hiçbiri ile ilişkisini yürütememiş. Evli aşkı ile arada telefonla konuşuyor bazen içmeye gitmeler falan hayatı böyle gidiyordu. Taaa ki bu sene tanıştığı bir hanıma kadar.

Tanıdığım sert mizaçlı, kaba adam gitti telefonda -hala ağzından o kelime nasıl çıkıyor inanamıyorum- aşkım diye karşıdakine hitab ediyor. Web cam ile sohbetler falan. 200-300 lira telefon faturaları. Hiçbir şey umrunda değil. Kitlenmiş durumda.

Karşıdaki hanımda böyle olunca samanlık seyran olmuş sayın seyirciler. Haberiniz yok sizin.

Efem şayet 35′i geçmemişseniz yukarıdakileri derhal yaşamaya bakın. Ondan sonrası çok ama çok kötü oluyor. Benden söylemesi. En azından dışarıdan çok kötü gözüküyor.

Güzel insan, nane nane şarkısı ile gönlümüzde yer edinmiş süper star geri döndü.

İlkokulda senin için defter tuttum. Fotoğraflarını dergilerden, gazetelerden topladım defterime yapıştırdım.

İlkelerini ezberledim. Hayatımın her karesine senin fikirlerini serpiştirdim.

Seni kullanmadım. Senin ismini herhangi bir amacım için kullanmadım. Daha güzel bir Türkiye için vizyonunu örnek aldım.

Şikayet ettim. Ne zaman birileri yanlış yaptıysa Atamın ülkesinde böyle yanlış olmaz deyip hakkımı aradım. Şikayetçi oldum, çözüm aradım.

Seni yazdım. Hayatımın her karesine senin ismini yazdım. İşlerimi en azimli duygularımla hayata geçirirken senin aferin sesini duyarak mutlu oldum.

Kaçmadım. Seni eleştiren, sevmeyen hiçkimseyi aşağılamadım. Peşini bırakmadım. Doğruyu bulana kadar misyonerliğini üstlendim.

İsmin her geçtiğinde heyecanlandım. En asil duygularımın esin kaynağıydın.

Seni çok sevdim. Öğretmenlerim sev diye baskı yaptığından değil doğru yolu bize çizdiğinden dolayı seni çok sevdim.

Çocuğumun başını senin şevkatinle okşayacağım.

Seni çok ama çok sevdim be paşam.

Her gün yeni bir olay ile karşılaşırken bir yandan da öğrenmeye devam ediyorum. Menfaat kelimesinin her ne kadar anlamını bilsemde kendisini henüz anlayabildim.

Birde sonuna dünyası kelimesini ekledinmi cuk diye oturuyor bahsedeceğim konuya.

Nedir konumuz? Hemen anlatayım.

Yakın zamanda tanıdığım iki farklı kişinin dostluklarını ve yakınlaşmalarını duydum ve tanık oldum. Peki bu beraberlikte beni tedirgin eden ne?

Biri Atatürk’ün fotoğrafını görse, kendisinden bahsedilse veya icraatleri konuşulsa köpüren, hakarete varan cümleler kuran biri iken diğer arkadaşımız Atatürk’e laf edilmesine, eleştirilmesine dahi tahamül edemeyen biri. Hatta Atatürk hakkında kötü konuşan birini tartakladığını da sosyal medyada açık açık yazan bundan gurur duyabilen kişi.

Peki nasıl oluyorda bu iki kişi yan yana gelebiliyor veya dostluk kurabiliyor.

Net cevap: Menfaat. Ortak menfaatler için bu ayırt edici özelliklerini ya saklıyorlar ya da yalanlar ile kendilerini kandırıyorlar.

Şaşırdım açıkçası.

Daha önce friendfeed’te su patlaması ile ilgili fotoğraflar paylaşmıştım. Maalesef o su patlamasında ofisimiz çamur içinde kaldı. Lakin sadece onunla kalmadı devamı var. İşte onlarda videoda. Mahallemiz maalesef çamur içinde. Çocuklarımız mahallede çamur içinde oyun oynuyorlar.

Yazık!

Merak ediyorum; şimdiye kadar neye ve nelere pes ettin? Buraya yazsana.

Sonra ben yazacağım, önce sen.

Ben bu sabah kendimi çok yorgun hissediyorum. Hani derler ya azrail canımı alsa hiç itiraz etmem. O formattayım.

Sen bunu daha önce yaşadın mı bilemiyorum ama ben şu an uzun yıllar uyumak isteyen asalak gibiyim.

Öff…

Evet az önce oldu bu. Bazı insanların fütursuzca davranışlarını anlayamam tıpkı kendi fütursuzluklarımı anlayamadığım gibi.

Biri bir şey yapıyorsa mutlaka vardır bir bildiği der saygı duyarım. Sevgi belki ama mutlaka saygım vardır her yapılana. Fakat çok dengesiz ve anlamsız bulduğum hareketler için nasıl ve neden yaptı bunu diye düşünürüm. Sonra aklıma ‘kendini birşey sanmak deyimi’ gelir.

Hemen empatiyi patlatırım. ‘Etrafıma bakar, bütün bu şehir benim derim. İnsanlar gözümde nasıl küçülüyor anlatamam. Hepsini aşağılıyorum. Iyyyy! Ezikler diye bağırasım geliyor. Bütün şehir benim çünkü.

Sonra sadece ben bilirim derim. Offf! Ne kadar cahil gözüküyor bu insanlar gözüme anlatamam. Zavallılara yardım etmek lazım diye içimden geçiririm.

Beyin fırtınasını durdururum. Evet şimdi anladım seni adamım der işime geri dönerim.

O adam / kadın bunu nasıl yaptı sorusunun cevabını bulamadığım günler bu nakarat hep tekrarlanır hayatımda… Arada sunide olsa kendimi bir şey sanmanın dayanılmaz hafifliğini tatmış olurum…

Ohhh!